خدای من!
هميشه به دنبال بهانه ایی،
تا ببخشایی مرا
و من لمیده روی صندلی غفلت
که چگونه بخشایی مرا؟!
شايد سيب نيز بهانه اي بيش نبود
براي تو
كه ببخشي
نداشته هايم را،
از داشته هايت
سخاوتي از خطايم تا عطايت
و عشقت را.
خدایا!
ببخشای مرا
و عاشقت بگردان مرا
یا بخشنده ی مهربان
+ نوشته شده در سه شنبه شانزدهم آبان 1385ساعت 22:19 توسط
|
