نجوا

خدای من!

دوست دارم آن قدر قلبم را فراخ کنی

که هر حادثه ایی را موهبتی از سوی تو بدانم

و در هر تجربه؛

خواه خوشایند، خواه ناخوشایند

فقط حضور پر مهر تو را لمس کنم.

خدای خوب من!

می دانم که هر حادثه

لطف توست،

برای قلب تنگ و تاریک من

پس مرا آماده پذیرش الطاف خود بگردان،

تا به پیشواز هر تجربه روم

و به آن خوش آمد بگویم

و بپرسم:

"چه پیامی از طرف معبود و محبوب من، برایم آورده ای؟"

یا محبوب یا محبوب یا محبوب...