ای خدای بزرگ!
آن چنان عشق خود را در دل ما جایگزین کن که جایی برای دیگری باقی نماند
آن چنان روح ما را تسخیر نما که هوای دیگری نکند
آن چنان همه ی هستی ما را از وجود خود پر کن که از همه کس و همه چیز بی نیاز باشیم
آن قدر به ما معرفت ده که جز تو، کسی را نپرستیم
آن قدر به ما عزت ده تا در برابر هیچ طاغوتی به زمین نیفتیم
آن قدر به ما شجاعت ده که در مقابل هیچ ظالمی تسلیم نشویم
خدایا!
هر چه را دوست داشتم از من گرفتی
به هرچه دل بستم، دلم را شکستی
به هر چیزی که عشق ورزیدم، زائل کردی
هرکجا که قلبم آرامش یافت، تو مضطرب و مشوشش نمودی
هر وقت که دلم به جایی استقرار یافت، آواره ام کردی
هر زمان به چیزی امیدوار شدم، تو امیدم را کور نمودی
تا:
به چیزی دل نبندم و کسی را به جای تو نگیرم و در جایی استقرار نیابم و به جای تو محبوبی و معشوقی نگیرم و جز تو به کسی دیگر و جایی دیگر و نقطه ای دیگر آرامش نیابم
تو را بخواهم، تو را بخوانم، تو را بجویم و تو را پرستش کنم
خدایا!
تو می دانی که در سراسر عمرم هیچگاه تو را فراموش نکرده ام
در سرزمین دور دست، فقط تو در کنارم بودی
و در شب های تار فقط تو انیس دردها و غم هایم بودی
در صحنه های خطر فقط تو مرا محافظت می کردی
و اشک های ریزانم را فقط تو مشاهده می نمودی
بر قلب مجروحم فقط یاد تو و ذکر تو مرحم می گذاشت
